Alba, de stad van het witte goud

 Een beurs voor “lekkerbekken”

De stad Alba ligt in het zuiden van de Italiaanse regio Piemonte. Met iets meer dan 30.000 inwoners slechts een speldenprikje op de landkaart van Italië. Zo’n klein stipje op de kaart zegt vaak niets, integendeel, het is groots genieten in en rond Alba.

In de herfst heerst er in Alba een gezellige drukte rondom het plein van Magdalena, de Cortille della Maddalena.

Dan vindt er namelijk de witte truffelbeurs plaats. Dit evenement trekt jaarlijks niet alleen vele buitenlandse toeristen. Ook de Italianen zelf zijn dol op dit evenement en het witte goud.

Al vele jaren organiseert Alba deze beurs: de Fiera del Tartufo.

Denk maar niet dat de beurs een dag of een weekend duurt. Nee, van begin oktober tot eind november is het elk weekend feest in Alba. Dan vindt de Fiera Internazionale del Tartufo bianco d’Alba plaats. Dit jaar is dat van 5 oktober tot 24 november en alweer voor de 89ste keer.

 

 

Gastvrijheid in Piemonte

Op een half uurtje rijden van Alba logeren mijn reisgenoot en ik op een bijzonder charmante agriturismo: Cascina dei Giacinti. Een aanrader voor wie een beetje luxe, ruimte en rust waardeert. Op dit goed onderhouden landgoed tref je een wijngaard met Barbera-druiven, fruitbomen, een zwembad en slechts twee tweekamerappartementen aan. Mede door de hartelijkheid en de service van eigenaren Giacinto en Cesarina ontbreekt het je hier werkelijk aan niets.

 

   

 

Ik heb me voorgenomen om samen met m’n reisgenoot rond tien uur in Alba te arriveren. Even voor half acht maakt de wekker een einde aan een heerlijke nachtrust. Ik zie de zon achter de heuvels verrijzen en op het zwembad aan de zijkant van ons appartement komt streepje voor streepje het zachte zonlicht tevoorschijn. Met dit als decor kan ik ontzettend lang genieten van een kop koffie, maar zo lang heb ik niet vandaag. Als we de deur van het appartement achter ons dicht doen, komen Giacinto en Cesarina ons tegemoet. Na een buon divertimentoen een buona giornatakrijgen we nog een hartelijke knuffel en zwaaien ze ons uit. Iets later dan geplanned zijn we onderweg.

 

 

Borden, met Fiera del Tartufo, langs de kant van de weg duiden erop dat we in de buurt komen, maar als we in Alba arriveren zijn er geen aanwijzingen naar de truffelbeurs of een ruime parkeerlocatie meer te vinden. Gelukkig, als geroutineerde ‘virtueel’ reiziger, weet ik de auto binnen luttele minuten in hartje Alba in de parkeergarage te parkeren. Voilà.

 

Op zoek naar het witte goud

Vanaf het Piazza San Paolo is het slechts een paar minuten lopen naar de beurs en met de vele winkeltjes die we passeren in de Via Vittorio Emanuele, vinden we dat geen straf. Rond half elf arriveren we bij de ingang van de fiera waar de truffelgeur ons tegemoet komt. Eenmaal binnen weet je niet wat je ziet én vooral ruikt. Het is even wennen kan ik je verklappen.

Eerst lopen we een rondje om de beurs te verkennen. De standhouders begroeten de bezoekers enthousiast, alsof het hun eerste beursdag is. De sfeer is relaxed en gezellig. Wij kijken onze ogen uit. Naar de witte truffel, uiteraard, en naar regionale wijnen, antipasti, kazen en andere bijzondere producten.

 

   

 

Een uurtje later besluiten we ‘op jacht’ te gaan naar het witte goud. Giacinto en Cesarina hebben ons morgen uitgenodigd voor een barbecue. Voor ons een mooi excuus om niet met lege handen weg te gaan en een stukje truffel mee terug te nemen.

We gaan quasi deskundig te werk en verkennen het witte goud. De standhouders hebben hun delicatesse onder glazen stolpjes of in plastic bakjes verpakt, alwaar ze liggen te wachten op hun nieuwe eigenaren. Het is kijken, kijken en nog eens kijken geblazen. En ruiken en ruiken, we krijgen er trek van. Even later zijn we voor meer dan een paar stuivers de trotse eigenaren van ongeveer 50 gram tartufo bianco. Onze missie is geslaagd.

 

   

 

Het loopt al tegen lunchtijd. Met de wijnen die we hier en daar proeven, merken we dat het tijd wordt om even een figuurlijk bodempje te leggen met het eten van, jawel pasta met truffel. Onderweg richting de parkeergarage pakken we nog even een terrasje en met een heerlijk geurende espresso blikken we terug op een geslaagde dag.

 

Nagenieten in de omgeving

Blijf vooral nog een paar dagen langer om te ontdekken wat deze streek zo uniek maakt. Ga op bezoek bij een van de vele wijnhuizen of boek een wijnproeverij. Breng een bezoek aan Barolo, een pittoresk plaatsje waar het heerlijk slenteren is door de smalle straatjes. Bezoek het Museo del Vino a Barolo of eenenotecaen strijk ten slotte neer op een van de terrasjes en geniet van een goed glas wijn. Rijd als de zon achter de wijnstokken verdwijnt, weer in de richting van Alba en las nog een extra stop in bij La Morra om van het weidse uitzcht te genieten.

Ten noordwesten van Alba vind je Guarene. Al slingerend naar boven rijdend bereik je het plaatsje in luttele minuten. Meer dan een gehucht is het niet. Maar oh wat is het hier mooi. Prachtig uitzicht, richting de wijngaarden van de Langhe én de Roero. Een burcht waar je prinsheerlijk overnacht en in stijl (met Michelinster) luncht of dineert.

En zoek je iets dat minder ‘chic’ is, reserveer dan bij Maurizio en AnnaLisa, van hotel-restaurant Mira Langhe een tafel aan het raam.

 

     

 

De traditionele Piemontese lunch op zondagmiddag is om je vingers bij af te likken. De rest van de middag raad ik aan een uiltje te knappen, dromend van truffels, rode wijnen en rollende heuvels.

 

Interesse in meer informatie over de truffelbeurs?

Bezoek dan deze website https://www.fieradeltartufo.org/en/

Of neem een kijkje op hun Facebookpagina www.Facebook.com/tartufobiancoalba

 

Ciao, e buon viaggio!

Monica